Zwoele zomernachten met Pajotten

Met een fijn stukje poëzie in ons achterhoofd …

(Sterre Duijff)
zwoele zomernachten
nog niet eens
geen volle maan

het vuur niet aangewakkerd
hij kuste slechts
mijn schaduw


…beginnen we ten zuidwesten van de hoofdstad van Europa, België en Vlaanderen, in Vlaams-Brabant tussen Zenne en Dender in een welvende vruchtbare landbouwstreek genaamd Pajottenland.

Goed nieuws, het Pajottenland zelf kent geen steden! Het grenst aan het verstedelijkte Anderlecht (toch maar weer geen kampioen), Aalst (een ajuin in dat verband is niet verkeerd), Edingen (Enghien voor de kenners), Geraardsbergen (en de Muur-Kapelmuur),
Halle (niet dat van BHV, maar van Witse) en Ninove (met de Abdijkerk).

Op amper 10 kilometer van Brussel kom je in een andere omgeving terecht, waar de afwisselende landschappen langs de slingerende wegen voor steeds wisselende panorama’s zorgt.

Getrouw het motto “zonder een gevulde maag, kunnen we niet goed autorijden” heeft Rudi zijn beste beentje voorgezet om ons te vergasten. Een heerlijke avondzon die al laat smaken naar meer, want de barbecue geurt heerlijk terwijl we nog maar met ons aperitief bezig zijn. Voor wie er niet genoeg van kon krijgen, kon door de rokerige kleren tijdens de rit de herinnering aan het originele barbecue concept levendig houden. Met onze vrienden van de Porsche Club Tielt zijn we er dan ook met smaak ingevlogen.

Voor Jean-Lou en Mieke, de organisatoren van de vorige Midzomernachtrally’s, was het een speciaal moment. De eerste keer sinds jaren dat zij als gewone deelnemers van start konden gaan. Zij hebben zich direct aan de deelnemersmentaliteit aangepast. Ze hebben de tijd genomen om net op tijd aan te komen. Nu POCA compleet was, konden na een verwelkoming door Erwin de motoren starten.

Een wondermooi parcours met slingerende wegen langs akkers waar biefstuk op poten ons aankijkt. Vergezichten waarvan je niet gedacht zou hebben dat die er nog in Vlaanderen zijn, gewoonweg heerlijk. Rudi had bij de briefing gezegd dat de rally meer zou zijn dan alleen maar als eerste aankomen. Hij heeft woord gehouden, het was tegelijk sightseeing en kennismaking met je eigen land.

Het eerste deel was een parcours van 60 kilometer. Wat de verslaggever vooral bijgebleven is, buiten het verloren rijden, zijn de uit-de-auto-stap vragen. Vragen waarbij je niet alleen je ogen moest gebruiken, maar ook de benen. Een verademing na het gespannen stilzitten.

Voor de tussenstop was er een heel leuk arrangement voorzien. Wie genoeg had van het zitten en kind in zich wilde loslaten, kon zich laten gaan in het springkasteel. Nu hadden kinderen uit een ander gezelschap het kasteel voor zich geclaimd, wat maakte dat wij kansloos waren. Wie kan er nu al op tegen zo een hoop klein mannen ….

Na de pitstop gingen we het tweede deel van de Midzomernachtrally aan Het tweede deel van het parcours was voorzien op een 70-tal kilometer. De avondschemering had al ingezet, een hele uitdaging voor de piloten die hun volle concentratie nodig hadden om op de kronkelende wegen op de baan te blijven en niet in een veld te schuiven. Als bestendige begeleider in deze fase van de Midzomernachtrally was de reusachtige emmentaler in de hemelkoepel. Voor al wie het ook maar een seconde zou vergeten wat hem na aankomst te wachten stond. Tegelijk ook een middel om de drang naar het kaasbuffet op een natuurlijke wijze te prikkelen.

De ontvangst in de thuishaven werd begeleid door eersteklas jongeren discomuziek. Het leek erop dat de discogangers meer overrompeld waren door onze aanwezigheid dan wij door hun muziek. Hoe dan ook, voor een aanval op het buffet was iedereen terug in staat om te focusseren.

Bij de prijsuitreiking dan de grote verrassing. Vier jaar na het winnen van de Pechvogelprijs ging Ria aan de haal met de beker voor de eerste plaats. Zo eindige de Midzomernachtrally 2008 vol verrassingen en wendingen. Met dank aan de excellente organisatie door Rudi, Danielle en de kinderen!


Verslaggever: Chetan Corten